The subject and object of knowledge as a result of the synthesis of the transcendental unity of apperception. The neopragmatic reading of Robert B. Brandom (in Polish)

Daniel Żuromski

Abstract


One of the characteristic theses of the classical American pragmatism (in short TP) and contemporary neopragmatism (in short TNP) with regard to the question: "How do the mind and language relate to the world?" is that the concepts of the subject and object of knowledge are not primitive and autonomus. Rather, these concepts were construed by the pragmatists and the neo-pragmatists as a result of a process which, in the order of philosophical explanation, reflected e.g. in conceptual analysis or ontological reduction, was considered to be more basic. Today, one of the most original and widely discussed neopragmatists, who can reasonably be recognized as belonging to TNP, is an American philosopher Robert B. Brandom. What is surprising in Brandom’s theory is that it is formulated against the background of a semantic-pragmatic interpretation of Kant's famous thesis about the transcendental unity of apperception. The purpose of this article is, firstly, to present Robert Brandom’s theory as a version of TNP and, secondly, to provide an interpretation, according to which there is a reason to describe Brandom’s neopragmatism as transcendentalism.

Full Text:

PDF (In Polish)


References


  1. T. M. Alexander, Dewey, Dualism, and Naturalism, [w:] J. R. Shook, J. Margolis (red.), A Companion to Pragmatism, Blackwell Publishing Ltd, 2006, s. 184-192.
  2. R. Brandom, Making It Explicit. Reasoning, Representing, and Discursive Commitment, Harvard University Press, Cambridge (Mass.), 1994.
  3. R. Brandom, Articulating Reasons. An Introduction to Inferentialism, Harvard University Press, Cambridge (Mass.), 2000.
  4. R. Brandom, Pragmatics and Pragmatisms, [w:] J. Conant, U.M. Żegleń (red.), Hilary Putnam: Pragmatism and Realism, Routledge, London 2002, s. 40-59.
  5. R. Brandom, Holizm i idealizm w Fenomenologii Hegla, tłum. M. Miłkowski, „Przegląd filozoficzno-literacki” (7) 2004, s. 169-201.
  6. R. Brandom, Sketch of a Program for a Critical Reading of Hegel. Comparing Empirical and Logical Concepts, „Internationales Jahrbuch des Deutschen Idealismus” (3) 2005, s. 131-161.
  7. R. Brandom, Between Saying and Doing. Towards an Analytic Pragmatism, Oxford University Press, New York, Oxford 2008.
  8. R. Brandom Reason in Philosophy: Animating Ideas, Belknap Press of Harvard University Press, 2009.
  9. R. Brandom Perspectives on Pragmatism: Classical, Recent, and Contemporary, Harvard University Pres, Cambridge (Mass.) 2011.
  10. R. Brandom Intentionality and Language: A Normative, Pragmatist, Inferentialist Approach; dostępne: http://www.pitt.edu/~brandom/index.html.
  11. R. Brandom, Między mówieniem a działaniem. W stronę analitycznego pragmatyzmu, tłum. M. Gokieli, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012.
  12. M. Kilijanek, Kant. Samoświadomość i poznanie dyskursywne, Wyd. IF UAM, Poznań 2000.
  13. J. Kmita, A. Pałubicki, Problem użyteczności pojęcia doświadczenia [w:] J. Such (red.), Poszukiwanie pewności i jego postmodernistyczna dyskwalifikacja, Wydawnictwo Naukowe IF UAM, Poznań 1992.
  14. J. Kmita, Jak słowa łączą się ze światem? Studium krytyczne neopragmatyzmu, (Wydanie drugie, poprawione), IF UAM, Poznań 1998.
  15. M. Lance, The Logical Structure of Linguistic Commitment III Brandomian Scorekeeping and Incompatibility, „Journal of Philosophical Logic” (30) 2001, s. 439- 464.
  16. J. MacFarlane, Pragmatism and Inferentialism, [w:] Bernhard Weiss, Jeremy Wanderer (red.), Reading Brandom: On Making It Explicit, Routledge, Lon- don 2010, s. 81-95.
  17. D. Makinson, Od logiki klasycznej do niemonotonicznej, tłum. T. Jarmużek, Wydawnictwo Naukowe UMK, Toruń 2008.
  18. J. McDowell, Mind and World, Harvard University Press, Cambridge (Mass.) (Wydanie drugie, wraz z dodanym Introduction) 1996.
  19. J. McDowell, Brandom on representation and inference, „Philosophy and Phenomenological Research” 57 (1) 1997, s. 157–162.
  20. J. McDowell, Motivating inferentialism. Comments on ‘Making It Explicit’ (Ch. 2), „Pragmatics & Cognition” (13) 2005, s. 121–140.
  21. H. Putnam, Wiele twarzy realizmu i inne eseje, tłum. A. Grobler, PWN, Warszawa 1998.
  22. R. Rorty, Filozofia a zwierciadło natury, tłum. M. Szczubiałka, Spacja, Warszawa 1994.
  23. R. Rorty, Truth and Progress, Philosophical Papers, Vol. 3, Cambridge University Press, Cambridge 1999.
  24. M.J. Siemek, Idea transcendentalizmu u Fichtego i Kanta. Studium z dziejów filozoficznej problematyki wiedzy, PWN, Warszawa 1977.
  25. T. Szubka, Znaczenie, wnioskowanie, obiektywność. O inferencjalizmie Roberta Brandoma, „Przegląd Filozoficzny” Nowa Seria (10) 2001, s. 173-191.
  26. T. Szubka, Pragmatyczne uwarunkowania znaczenia i prawdy w świetle inferencjalizmu Roberta B. Brandoma, „Studia Semiotyczne” (1) 2007, s. 151-176.
  27. T. Szubka, Neopragmatyzm, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2012.
  28. D. Żuromski, Koncepcja analizy jako ujawniania w strukturach semantycznych implicytnych struktur pragmatycznych. Pragmatyzm analityczny Roberta B. Brandoma, [w:] A. Pietras, D. Żuromski, M. Furman (red.), Spory o (bez)założeniowość filo- zofii, Słupsk 2011, s. 107-135.
  29. D. Żuromski, Neopragmatyzm. Nowe pokolenia. Roberta B. Brandoma fuzja neopragmatyzmu i niemieckiego idealizmu (Kant i Hegel), [w:] H.T. Mikołajczyk, Res Philosophica. Szkice z filozofii współczesnej, Słupsk 2011, s. 143-158.
  30. D. Żuromski, Czy neopragmatyzm jest transcendentalizmem? Rozważania na tle filozofii Richarda Rorty’ego i Roberta Brandoma, „Analiza i Egzystencja” (20) 2012, s. 37-63.

DOI:

http://dx.doi.org/10.13153/diam.37.2013.534

Article links:

Default URL: http://www.diametros.iphils.uj.edu.pl/index.php/diametros/article/view/534
Polish abstract URL: http://www.diametros.iphils.uj.edu.pl/index.php/diametros/article/view/534/pl
English abstract URL: http://www.diametros.iphils.uj.edu.pl/index.php/diametros/article/view/534/en

Share:






All works are licensed under a Attribution-NonCommercial 4.0 International (CC BY-NC 4.0) License.